© Emy Elleboog
Niet langer beperkt tot eigen woonplaats
“Er is veel vraag naar een ruimere keuze van huwelijksplaatsen”, zegt Van Vaerenbergh. Vandaag moeten koppels trouwen in de gemeente waar één van hen officieel woont. Dit wetsvoorstel wil daarin verandering brengen, door huwelijken mogelijk te maken in de gemeente van voorlaatste inschrijving en in de gemeente van een verwante tot in de tweede graad. Concreet zijn dit de gemeenten waar de ouders of grootouders en de kinderen of kleinkinderen van de huwelijkskandidaten wonen.
“Veel mensen hebben een sterke emotionele band met de gemeente waar ze zijn opgegroeid, waar hun familie woont of waar ze elkaar hebben leren kennen”, zegt Van Vaerenbergh. “We willen die koppels de vrijheid geven om te trouwen waar hun hart ligt.”
Geen vrijgeleide
Belgen die in het buitenland verblijven, kunnen op vandaag wél al kiezen in welke Belgische gemeente zij willen trouwen. Dat recht wil Van Vaerenbergh nu ook toekennen aan inwoners van België zelf. De keuzevrijheid blijft wel afgebakend. Zo vermijden we dat bepaalde gemeenten een aantrekkingspool worden om te gaan trouwen.
Bovendien blijft de controle op schijnhuwelijken behouden. Het onderzoek naar de echtheid van het huwelijk gebeurt nog steeds door de ambtenaar van de burgerlijke stand van de aangiftegemeente. Die persoon is het best geplaatst om het dossier te beoordelen. Daarna volgt de huwelijksvoltrekking in de gekozen gemeente.
“Het zal géén aanleiding geven tot ‘shoppen’ in gemeenten waar trouwen zogezegd makkelijker zou zijn, integendeel zelfs”, zegt Van Vaerenbergh. “Een koppel moet in dit systeem namelijk langs twee gemeentebesturen passeren: bij de aangifte en bij het huwelijk zelf.”
